მარტას ნაცნობის რემონტი: გადამიხადა ბუნებრივად, რაც არასდროს დავივიწყებ

ნამდვილად გაკვირვებული ვიყავი, როდესაც მარტა, ჩემი ძველი ნაცნობი, დამ電話ისზე დარეკა სახლის რემონტის თხოვნით. მას ჰყავდა 38 წელი, განქორწინებული, ფიგურა, რომელიც მიიზიდავდა თვალს – სავსე მკერდები, ვიწრო მხრი და შუბლები, რომლებიც მისდევდნენ მის გამჭრიახებელ ნაბიჯებს. ერთხელ შეხვდით საერთო ნაცნობების წვეულებაზე, მაგრამ მაშინ შანსი არ იყო ისაუბრო. ახლა, წლების შემდეგ, მარტო ცხოვრობდა ქალაქის გარეუბანში ძველი სახლში, რომლის სამზარეულო საჭიროებდა ფუნდამენტურ განახლებას.

– მოგესალმებით, კუბა! – მიუსურნებლა მისვლა, კარი გააღო მჭიდრო ბლუზკაში და ლეგინსებში, რომლებიც ხაზს უსვამდნენ მის მრგვალ ფორმებს. – შეხვიდე, გაჩვენებ, რა უნდა გააკეთო.

თავი მოხარი, კუჭში მსუბუქი შეშუპება ვგრძნობდი. მისი სურნელე ჰაერში იყო, ტკბილი და პროვოცირებული. სახლი היה მყუდრო, მაგრამ სამზარეულო მართლა იძახდა შურისძიებას – ჩატეხილი ფილები, ძველი ინსტრუმენტები. გავაპრვე ინსტრუმენტები და შევეცადე მუშაობა. მარტა იყო ახლოს, ყავას ნაღებდა.

– გინდა? – ჰკითხა, მომცა ჭიქა. მისი თითები შეხო ჩემს, და იგი პირდაპირ თვალებში მიეხედა.

– რა თქმა უნდა, მადლობა. ვხედავ, აქ ბევრი სამუშაოა – უპასუხე, შევეცადე ყურადღება მივაქციოს საძივროს დემონტაჟზე.

მუშაობდი მთელი დღე, ძველი ფილები მთავარი და ახალი განლაგება. შეწოვა მღვრიედა ზურგზე, კოხტა ჩოხოში ჩერდებოდა. მარტა ყოველ ჯერზე შევხედავდა, კომენტარებს კეთებდა.

– ჩანს შეღლილი ხარ. იქნებ შხაპი მუშაობის შემდეგ? – შესთავაზა თამაშიანი ბრწყინვალებით თვალებში.

– იქნებ მოგვიანებით – გუგუნი, მაგრამ მისი სიახლოვე უკვე აღძრობილობას იწვევდა. ვგრძნობდი, როგორ მისი შეხედულება მოგზაურობდა ჩემ ხელებზე, დაძაბულ კუნთებზე. ფორმაში ვიყავი, წლების ფიზიკური შრომა შედეგს იძლეოდა.

საღამოს სამზარეულო იწყებდა მომხიბლავად გამოჩენას. მარტამ მოამზადა ვახშამი – სალათი და შტრიხი. ზუმერზე ვსაუბრობდით.

– შენ შესანიშნავი ხარ იმაში, რასაც აკეთებ – თქვა, მუხრუჭი ჩემ ფეხზე მაგიდის ქვეშ. – მაგრამ... მაქვს პატარა პრობლემა. რემონტის ფული მაქვს მხოლოდ კვირის შემდეგ, ხელფასის შემდეგ.

– მშვიდად, შევათანხმდებით – დავრწმუნე, გრძნობდი მისი შეხების სითბოს.

მისი თვალები ბრწყინდა. პირველად ვიგრძენი, რომ ეს არ იქნებოდა ჩვეულებრივი რემონტი. ვისაუბრეთ მის განქორწინებაზე, მარტოობაზე. იყო გულუხვი, შეგრძნებითი თავის აღსარებებში.

– მტკივა სიახლოვე, იცი? – ჶღალი, მიახლოვდა. მისი დეკოლტე მოუქანებლად მერყეობდა.

გული მჯერად ცემდა. გავაგრძელე მუშაობა მეორე დღეს, მაგრამ დაძაბულობა იზრდებოდა. მარტამ ჩაიცვა მოკლე პერანგი, რომელიც რთულად ფარავდა ბარძაყებს. ეხმარებოდა, ინსტრუმენტებს მაძლევდა, მისი შუბლები 'შემთხვევით' ესხამებოდა.

– ოპს, ბოდიში – 웃ოდა, მაგრამ მისი ყურადღება სხვას ამბობდა.

საღამოს სამზარეულო თითქმის მზად იყო. დგომდი მაგიდაზე, შეწოვას ხეცი, როდესაც იგი უკან მიუახლოვდა, მიუახლოვდა.

– მადლობა, კუბა. შენ გმირი ხარ – გუგუნა, მისი ხელები ჩემ კუდზე გაიარა.

შევხვდი, მის თვალებში სავსე სურვილით. ეს იყო მომენტი, როდესაც ყველაფერი შეიცვალა.

შემდეგ დღეს ადრე დავბრუნდი, მკვიდრად გადაწყვეტილი სამზარეულოს დავასრულო. მარტა ელოდა სექსუალურ კაბაში გამოკრულებზე, რომელიც მის სხეულს მეორე კანის მსგავსად მოაოხავდა. მისი მკერდის შუბლები გამჭვირვალე ქსოვილის მეშვეობით ჩანდა, მისი სხეულის სურნელი სივრცეს ავსებდა.

– დილა მაგიდრო – მიუსურნებლა, მომცა ყავა. – მზად ხარ ფინალისთვის?

– ყოველთვის – უპასუხე, სისხლი უფრო სწრაფად მიედინებოდა. მუშაობდი ზნეობით, ახალი საცხობი მონტაჟი და ფილების შუალედება. იგი იყო ახლოს, პროვოცირებულ позებში ზიფრავდა.

– როგორ მიდის? – ჰკითხა, შეუხვია მოგცა ხრახნი. მისი დეკოლტე ჩემი თვალების დონეზე იყო.

– შესანიშნავად, შენი დახმარებით – შევახსენე, ვერ იხსნი თვალს.

დაძაბულობა იზრდებოდა ყოველ საათში. შეწოვა მღვრიედა ზურგზე, მისი შეხედულებები კანს წვდა. საბოლოოდ ინსტრუმენტები გადავიტოვე.

– მზადაა. ახალი მსგავსია – თქვი გამოხარულად.

მარტა ხელები გადაეყარა და ჩემ კისერზე გადმოვიდა.

– შენ საოცარი ხარ! მაგრამ... გიხსენდება ფული? – ზღაპარი, მჭიდროდ მიუახლოვდა. მისი შუბლები ჩემს ჭრილს ესხამებოდა, სადაც უკვე ერქციას გრძნობდი.

– დიახ, კვირას ამბობდი – გავიხსენე, მის მხარს მოვაჭიდე.

– მაქვს უკეთესი იდეა გადახდისთვის. რას იტყვი ჩემზე? – შესთავაზა ხმაურიანი ხმით, თვალებში მიეხედა.

გაყინული დავრჩი. პირველად ასეთი შეთავაზება პირდაპირ გაისუბრა. მისი ხელები ჩემ შარვალზე ჩამოხტა, შეშუპებას მანიპულირებდა.

– დარწმუნებული ხარ? – ჰკითხე, მიუხედავად იმისა, რომ სხეული უკვე ყვიროდა 'დიახ'.

– ვიდრე კოდა. გინდა შენ, კუბა. პირველ დღიდან – აღიარა, მე ცხელ ყბებით მიუსურნებლა.

ჩვენი ტუჩები შეხვდა ცხელ ყბაში, ენები ხმაურიანად ერწყმოდა. მისი კაბის გამოკრულებები ჩამოვსუბუქე, გამოვლინე სავსე მკერდები შეწოვებული შუბლებით. მათ ჭამულად მოვიხმე, იგი შეშინებულად შეძახა.

– კი... უფრო ძლიერად მოხმე – შეძახა, თითები ჩემ თმაში შეურია.

შეუხვია ჩემ წინ, ჩემი შარვალი გააღო. ჩემი ხგელი გამოგეხტა, მყარი და მზად. მუხლად მოიღო, ნელა მოხმა, ზევით შეხედა.

– შენ გემრიელი ხარ – გუგუნა ლიზვას შორის.

დგომდი, მის თავს ვუჭერდი, გრძნობდი სიამოვნების ტალღას. მაგრამ არ მინდოდა ასე სწრაფად დამთავრება. ავწევ მას, მაგიდაზე დავსხმი.

– შენი ჯერია – ვთქვი, მის სტრინგები ჩამოვსუბუქე. ნოტიო იყო, შეშუპება სითხით ანათებდა.

ნელა გამოვლიწევ, კლიტორს აღძრობდი. მარტა იჭიმებოდა, ხმაურიანად შეძახდა.

– ღმერთო, კუბა, არ შეწყვიტო! – ყვიროდა, მიხვდა შეშუპებით.

ეს იყო მხოლოდ დასაწყისი. გადავიტანე სალონში, სადაც დაძაბულობა ზენიტს მიაღწია.

სალონში მარტამ მე დაჭერმა დივანზე, ჩამომიხსნა ტანსაცმლის ნარჩენები. იყო როგორც გეგურა კატა, სავსეა ვნებით, რომელიც თვეების მარტოობით დაგროვილი იყო. მე, ნაგები და მზად, უყურებდი მის მოძრაობას – მისი მომწიფებული სხეული ლამპის შუქში ანათებდა, შუბლები ჰიპნოტიზურად მერყეობდა.

– გინდა შიგნით, ახლა – მოითხოვა, ჩემს ზევით ზის.

ნელა შევეყვანე, გრძნობდი მჭიდრო, ნოტიო შიგნით. პირველად ასეთი ჰარმონია ვიგრძენი – მისი კედლები ჩემ ხგელს შემოურტყა.

– შენ ასე დიდი ხარ... მთლიანად მივსებული ხარ – შეძახა, რიტმულად მოუშენებდა.

მის შუმბებს ვუჭერდი, ღრმად შევეყვანე. მკერდები ჩემი სახის წინ მერყეობდა, შუბლებს მოვიხმე, ოდნავ გადმოკბე. მისი კბილები ჩემ ზურგს ატრიალებდა, წითელ კვალს ტოვებდა.

– უფრო ძლიერად, კუბა! დამშეშუპე როგორც კურდი! – ყვიროდა, აჩქარებდა.

შევცვალე პოზა, მუცზე დავაწექი. ძლიერად შევეყვანე, უყურებდი როგორ შეშუპება მთლიანად შემიწოვდა. შეწოვით გაწყობილი ვიყავით, სხეულები ერყოდა ერთმანეთს.

– მიხვდები... ღმერთო! – შეძახა, შეშუპებით მიხვდა. მისი სითხე ბარძაყებზე მიედინებოდა.

არ გამომიტანია – შევსავსე მისი ცხელ სპერმით, ექსტაზში პულსირებდა.

ჩაცხვარებულად ვლეგავდით, ერთმანეთს ვუჭერდით.

– ეს იყო საუკეთესო გადახდა ყოფნაში – ზღაპარი.

– და არა ბოლო. დაბრუნდები 'შემდეგ რემონტზე'? – ჰკითხა უსურნებლად.

– ყოველთვის – დაპირებ.

შემდეგი დღეები გავატარეთ სექსში სახლის ყველა კუთხეში. მარტა გამოჩნდა ვნების ვულკანად – ერთხელ დომინანტი, ერთხელ მორჩილი. ნამდვილად ვიყავი დამოკიდებული მის სხეულზე, მისი სითხის გემოზე, შეძახილებზე. დავასრულეთ 'პროექტი' ერთობლივი აბაზანით ჯაკუზში, სადაც კიდევ უყვარდა.

– მიყვარს, როგორ იღებ უკანიდან – გუგუნებდა, როდესაც ვანაში იღებდი.

ეს გამოცდილება ყველაფერს შეცვალა. მუშაობრიდან მისი მოყვარული გახდი, რემონტი – რაღაც მეტის დასაწყისი მეგობრობაზე. კმაყოფილება დამაქვს დასასრული, რომელსაც არასდროს დავივიწყებ.