მე ძალიან, ძალიან მარტოხელა ვიყავი – მივეცი რეპეტიტორობა სტუდენტ ჯგუფის მეგობარს და აღმოვაჩინე ჩემი ფუტკარება

მართლა ვიყავი ძალიან, ძალიან მარტოხელა. მეორე კურსზე ვეცილებოდი პარტიებს, ყოველთვის უკანა სკამზე ვსხდებოდი, და როდესაც რომელიმე ძმაყუნი მხრებით მჩხუბდა, პომიდორივით წითლდებოდი და თვალებს გადავაქაცავდი. ოცდა წლის ვიყავი, მაგრამ ვგრძნობდი თავს როგორც მოზარდი, რომელსაც არასდროს ვასაკიდებელი ძმაყუნისგან. მათემატიკას ვსწავლობდი პოლიტექნიკაში, და ჩემი ჯგუფის მეგობრები მაკონოციებდნენ მხოლოდ როგორც მშვიდ ანიას, რომელსაც ყოველთვის იდეალური შენიშვნები ჰქონდა. მაგრამ ერთ დღეს კუბა – მაღალი, მაწანწალო შეუანგრეველი ჯგუფიდან, რომელიც ძნელად ჩაბარებდა გამოცდებს – მოგვარულად მთხოვდა დახმარებას.

- ანია, გთხოვ, მომეცი რეპეტიტორობა? – თქვა იმ გამჭრიახი თვალის დახრილებით, რაც ჩემს გულს უკრავდა. – შენ ყველაზე კარგი ხარ მათემატიკაში, მე კი ვტონებ.

არ მეძლეოდა უარი. დავეთანხმე შეხვედრას ჩემს პატარა ოთახში სახლის კონკურსში. ეს იყო საღამო, როდესაც ყველაფერი დაიწყო. მარტივად ვიკეთე: ჩვეულებრივი ბლუზა, ჯინსები, თმა კუდში შეკრული. როდესაც დაკყრა, მჭიდრო ხელებით გავუხსენი კარი. კუბა შევიდა ზურგჩანთით სავსე წიგნებით, სუნი ეშალებოდა ახალ შამპუნს. ოთახი ვიწრო იყო: საძინებელი, მაგიდა, თარო სახელმძღვანელოებით. მოგვერდა მაგიდასთან, ასე ახლოს, რომ მისი სხეულის სითბოს გრძნობდი.

დავიწყეთ წარმოქმნილებით. ნაბიჯ-ნაბიჯ ვუხსნიდი, მაგრამ ის ყოველ ჯერზე ხუმრობდა.

- ანია, შენ ნიჭიერი ხარ ამ ფორმულებში. ძმაყუნებშიც? – თვალით მოგვერდნია.

- შეწყვიტე, კონცენტრაცია გააკეთე – ჩუმლად ვუთხარი, ლოყებზე სითბოს გრძნობით. მაგრამ მართლა პირველად გავრცხვენილი ვიყავი კუჭში. მისი მუხლი შეხებული იყო ჩემთან, და მე არ შევუხეჩე. საათი მიეღწა, დაძაბულობა იზრდებოდა. ინტენსიურად მედებოდა, თითქოს პირველად ხედავდა მე. ვუჩვენებდი მაგალითებს, მაგრამ ჩემი ფიქრები გადადიოდა. წარმომიდგენდი, როგორ ეხება ჩემს ხელს, როგორ მიზიდავს უფრო ახლოს.

- იცი, ლამაზი ხარ, როცა კონცენტრირებული ხარ – ჩუმლად თქვა, ხელს ჩემს მაჯაზე დადებით.

გამიყინე. ეს იყო გადამწყვეტი მომენტი. გული უკრავდა სისულელედ. არ შევუხეჩე ხელი. ამის ნაცვლად მის თვალებში შევხედე – მწვანე, სავსე სურვილით. გაკვეთილი დასრულდა ორ საათში, მაგრამ ის არ უნდოდა გასვლა.

- იქნებ მეორჯერ გავიმეოროთ ხვალ? – ჰკითხა, ნელა მდგომარეობაში.

- კარგი – თავი მოხარი, და როდესაც გამოხტა, საძინებელზე ჩამოვარდი. პირველად შეხები ძმაყუნის მიერ, მაშინაც უდანაშაულოდ, და მე უკვე სურდა მეტი. იმღამე არ დავიძინე, მის სუნზე, იმაზე ფიქრით, რამდენად ახლოს იყო. ჩემ შუა ტყუპებში ნოტიო ვიყავი, რაც არასდროს მომხდარა მარტო შეხებით. მეორე დღე მის მოსვლას გულის შტუმბლით ველოდე. მართლა მარტოხელა ვიყავი, მაგრამ რაღაც ჩემში იშლებოდა.

შემდეგი შეხვედრა კიდევ უფრო ინტენსიური იყო. ადრე მოვიდა, პიცით.

- რომ არ შეძლებოდე შეკრული რჩებოდე ამ ფორმულებში – შეხუმრა.

საზაფებელზე ვჭამდით, 웃ოდით. მოგვითხრობდა თავის შესახებ: კოსკეტში თამაშობდა, პარტიები, გოგოები. მე ცოდნით ვისმენდი. შემდეგ დავუბრუნდით მათემატიკას, მაგრამ ამჯერად კიდევ უფრო ახლოს ზისდა. მისი მკერდი ეხებოდა ჩემს, და მე ელექტრო მფრინავებს გრძნობდი. როდესაც ინტეგრალებს ვუხსნიდი, მოგვერდა ჩემზე.

- ანია, შესანიშნავად იბუტი – ჩუმლად თქვა ყურადღებით.

- კუბა... – ჩუმლად შევუტყუე, უცოდინოდ რა ვთქვა.

არ შეუხეჩა. ამის ნაცვლად ჩემი სახე მოუქცია საკუთარისკენ და ნაზად მაცური. ეს იყო ჩემი პირველი მოსაკითხი – რბილი, თბილი, სავსე დაპირებებით. არანაზოდევ შევუპასუხე, და სამყარო გარშემოგვრა. განვშორე შეძრეულები.

- ბოდიში, ვერ შევძელი შეკავება – თქვა.

- არ მოგბოდიშო... – ჩუმლად ვთქვი, წითლად როგორც სტაფილო.

იმ საღამოს გაკვეთილი მოსაკითხებით დასრულდა, მაგრამ არ წავედით შემდეგ ეტაპზე. სახლში წავიდა, და მე საძინებელზე ვეწოლე, ტუჩებს ეხებოდი, ხვალზე ოცნებობდი. ჩემი მარტოხელობა კუწეოდა ყოველ დღე.

ამ პირველი მოსაკითხის შემდეგ სხვა რაზეც ვერ ვფიქრობდი. მართლა ვიყავი ძალიან მარტოხელა, მაგრამ კუბა ჩამაქცევდა შიგნით რაღაც ახალს – ჯინოაურ სიყვარულს. ყოველდღიურად ვხვდებოდით ჩემს ოთახში, რეპეტიტორობის სახელით, მაგრამ მათემატიკა უკანა პლანზე გადავიდა. ოცდაერთი წლის იყო, თავდაჯერებული, იმ გამჭრიახი თვალის დახრილებით, რომელიც ყველა ჩემს ბარიერს ანადგურებდა. მე, მცირე შეუანგრეველი მარტოხელ თვალებით, არასდროს ვიფიქრებდი, რომ ასეთი ძმაყუნი დაინტერესდებოდა მხარით.

მესამე დღეს ღვინით მოვიდა.

- რელაქსაციისთვის ინტეგრალების შემდეგ – თქვა, ბოთლის გახსნით.

თასებიდან ვპიტ, ხუმრებზე 웃ოდით. საძინებელზე ვცხოვრობდი, ის გვერდით, ჩვენი ბარძაყები ეხებოდა ერთმანეთს. ვუხსნიდი განტოლებებს, მაგრამ ხელები მეძროდა.

- ანია, შეკუმშული ხარ. განიტვირთე – ჩუმლად თქვა, მაჯებს მასაჟირებდა.

მისი ხელები თბილი, ძლიერი იყო. პირველად გავრცხვენილი ვიყავი მამაკაცური შეხებით კანზე. თვალები დავხუჭე, ღრმად ვსუნთქავდი. ქვემოთ ჩამოვიდა, ზურგზე, და მე არ ვპროტესტირებდი. დაძაბულობა ჰაერში ჩამოკიდებული იყო როგორც მკვრელი ქარი.

- მოგწონს? – ჰკითხა ხმის შეცვლით.

- დიახ... ძალიან – აღვიარე, წითლდება.

ხელახლა მაცური, ამჯერად უფრო ღრმად, ტუჩებით შემოწმებდა ჩემს პირებს. შევუპასუხე, მის გარშემოწერილი მაჯებით. მისი ხელები ბლუზის ქვეშ შევიდა, მუცელს ეხებოდა. კანი აინთო. ნელა მომიხსნა ბლუზა, სიამოვნებდა მარტივი, თეთრი ხტომით.

- ლამაზი ხარ – ჩუმლად თქვა, კისერს მაცურებდა.

ნახევრად შიშველი ვეწოლე, სიამოვნებით მჭიდრო. ეს იყო ჩემი პირველი ჯერზე, როდესაც ძმაყუნმა მიბანს. შეხო მკერძეებს კორონკით, და მე ხმამაღლა შევუტყუე. მკერძეები მის თითებზე მყარი გახდა. შემდეგ პირებით მაცურებდა, ნაზად ამოწოვდა. შუა ტყუპებს შორის ნოტიობას გრძნობდი, ნოტიო ჩამოუსადენს.

- კუბა, მე... არასდროს გავაკეთე ეს – მარტოხელად აღვიარე.

- ვიცი, სიყვარულო. ნაზი ვიქნები – დაპირებდა.

მოხსნა ჯინსები, ბარძაყებს მაცურებდა. უყურებდი, როგორ ხსნის ჩემს ფეხებს. გადამწყვეტი მომენტი – შეხო იქ თითებით მასალის მეშვეობით. ასე ნოტიო ვიყავი.

- მზად ხარ – ჩუმლად თქვა, ჩამოუსადენს ჩამოუსადენს.

შეხება კლიტორის წრიული მოძრაობებით, და მე სიამოვნებით ვიხეწებოდი. პირველად ვიყავი ინტიმურად შეხებული. ორგაზმი სწრაფად მოვიდა, ტალღებით, მის სახელს შევუტყუე. შემდეგ შევხე მას – მყარი, დიდი შარვალებში. მოხსენი, არანაზოდევ შევხრი.

- შესანიშნავად – შეუტყუა.

არანაზოდევ შევაწოვე, მაგრამ ის ჩემს თავს მართავდა. გემო მარილიანი, მძაფრი იყო. იმღამე არ წავედით ბოლომდე, მაგრამ გვერდით დამძინა, მაჯებით მოცურავდა. გაღვიძება მისი დილის ერექციით ბარძაყთან. მართლა ჩემი მარტოხელობა ქრებოდა, სურვილით შეცვლილი.

შემდეგი დღეები ტორტურა იყო. ვცურავდით, ვებრძოდით, მაგრამ ველოდებოდით. შიშველად ვუსწავლიდი მათემატიკას, ის ხუმრობდა:

- საუკეთესო მოტივაცია სწავლისთვის.

სიძლიერეს აშენებდი სრული აქტისთვის.

აღარ შემეძლო ლოდინი. კვირის შეყვარებულობის შემდეგ ჩემი მარტოხელობა ადგილს უტოვა მძაფრ სურვილს. კუბა ჩემი სამყარო გახდა – ეს მწვანე თვალები, ძლიერი მაჯები, დარწმუნებული შეხება. გამოცდა უნდა ჩაბარებინათ, მაგრამ მე მხოლოდ პირველ ჯერზე ვფიქრობდი. ბოლო გაკვეთილი: კოლოკვიუმზე ვემზადებოდით, მაგრამ ატმოსფერო დამუხტული იყო.

- ანია, დარწმუნებული ხარ? – ჰკითხა, საძინებელზე მაწოდებდა.

- დიახ, გინდა შენ – შეურიფებლად ვთქვი, ცხოვრებაში პირველად.

შეურიფებლად ვცურავდით, ტანსაცმელს ვხსნიდით. შიშველი ვიყავი მის წინ, მჭიდრო, მაგრამ მოხარული. ისაც – დიდი, მყარი პენისი უწმინდესად დგას. მთელ სხეულს მაცურებდა: კისერს, მკერძეებს, მუცელს, სანამ შუა ტყუპებს შორის მივა. ლოწყლოდა კლიტორს, ენა ღრმად შედგა. მეორე ორგაზმი მე შიგნით აფეთქდა, ფეხები მეცრა.

- შეუდარებლად გემრიელი ხარ – ჩუმლად თქვა.

ახლა ჩემი ჯერი. უფრო ღრმად ვაწოვდი პირით, ფუტკარებით. შეუტყუა, თმაზე მაჭერს.

- ანია, საუკეთესო...

კვერთხზე წოლილი, მე ზედ მოვედი ფეხებით გაფანტული. გადამწყვეტი მომენტი მთელი ამბის – ნელა ჩამოვხტე მასზე. ტკივილი შერწყმული იყო სიამოვნებასთან, მაგრამ გაძლევადი.

- ნელა, სიყვარულო – ჩუმლად თქვა, ბარძაყებს შერბნევდა.

სიფრთხილედ მოვოძრავდი, შემდეგ უფრო სწრაფად. მთელს გრძნობდი შიგნით, სავსე. პირველი ჯერზე – სრული, კმაყოფილი. ორგაზმი ტალღებით მოვიდა, ყვედი. მომშალა ზურგზე, ძლიერ შევიდა, მაგრამ ნაზად.

- ჩემია შენ – იყვირებდა, აჩქარებდა.

შიგნით მოვიდა, ცხელად, სავსედ. შეძრეულები ვეწოლეთ, ერთმანეთს მაჯებით.

- გმადლობ, ანია. ეს იყო შესანიშნავი – თქვა.

- მეც. დასასრული ჩვენი რეპეტიტორობის ისტორიის, მაგრამ რაღაცის დასაწყისი.

გამოცდა ჩავაბარეთ, და მე თავდაჯერებული ქალი გახდი. კუბა ჩემი ბიჭი გახდა. მართლა ძალიან მარტოხელა ვიყავი, მაგრამ რეპეტიტორობამ ყველაფერი შეცვალა.