Redder in het zwembad: eenzame zwemster na sluitingstijd verleidt me tot waanzin

Ik werkte al twee jaar als redder in het stedelijke zwembad. Dagelijks keek ik naar tientallen lichamen die in het water tolden – gebronsde dijen, nat haar dat tegen de rug plakte, gespannen buiken die boven het oppervlak uitstaken. Maar ik liet me nooit meer dan discrete blikken toe. Ik was een professional, een 25-jarige kerel met een atletisch gebouwd, met een haaientattoo op mijn arm en rode zwembroek van de redder die mijn gespierde benen accentueerde. Ik was echt trots op die baan, hoewel ik 's avonds, na sluiting, fantaseerde over wat er zou kunnen gebeuren.

Die avond was het zwembad bijna leeg. De klok wees acht uur, en ik zat op de hoge stoel, de laatste gasten observerend. In het water zwom zij – een lange brunet met een slank figuur, lange benen en volle borsten die golfden onder een zwart eendelige badpak. Ze was minstens tweeëntwintig, misschien ouder; haar bewegingen waren zelfverzekerd, professioneel, alsof ze jaren trainde. Ze zwom crawl, sneed door het water met de gratie van een zeemeermin. Voor het eerst voelde ik een tinteling in mijn kruis, toen ze uit het zwembad klom na honderd meter en recht in mijn ogen keek. Haar groene ogen glinsterden, haar lippen waren vochtig van het water.

– Hoe laat sluit het nog? – riep ze, leunend op de rand.

– Nog een halfuur, maar je mag blijven zwemmen – riep ik terug, probeerde nonchalant te klinken.

Ze glimlachte ondeugend en dook weer onder. De andere gasten vertrokken, schuifelend met hun slippers over de natte vloer. Ik klom van de stoel om de achterkant te checken, maar ik kon mijn ogen niet van haar afhouden. Echt verbaasd was ik over hoe haar heupen wiegden in het water, hoe de stof van het badpak aan haar intieme rondingen plakte. Even later was het zwembad helemaal leeg. Alleen zij bleef over, zwemmend steeds langzamer, alsof ze opzettelijk tijd rekte.

Ik liep dichterbij, veinzend een routinecontrole.

– We sluiten over tien minuten. Alles oké?

Ze klom langzaam uit het water, water stroomde in stromen over haar lichaam. Ze was hoger dan ik dacht – een meter vijfenzeventig, met nat haar vallend over haar schouders. Haar huid glansde, haar tepels verstijfden onder de dunne stof van de kou.

– Alles prima. Ik heet Ola. En jij?

– Kuba. Redder Kuba – lachte ik nerveus.

– Leuk je te ontmoeten, redder. Ik hou van zwemmen als het niet druk is. Dan voel ik me... vrij.

Haar stem was laag, zwoel. Ze stond zo dichtbij dat ik de geur van chloor gemengd met haar parfum rook. De spanning hing in de lucht, dik als mist boven het zwembad. Ik bood haar een handdoek aan, maar ze weigerde, veegde met haar hand over haar decolleté. Echt voor het eerst op het werk voelde ik dat ik de controle verloor. De klok tikte, maar ze haastte zich niet naar de kleedkamer. In plaats daarvan ging ze op de rand zitten, bungelend met haar benen in het water.

– Vertel eens over jezelf, Kuba. Wat doe je na sluitingstijd?

– Voornamelijk slapen. En jij? Train je voor wedstrijden?

– Nee, ik hou gewoon van het gevoel van water op mijn huid. Het is zo... intiem.

We praatten een kwartier, en ik kon mijn ogen niet van haar lichaam houden. Ze was single, werkte op kantoor, maar het zwembad was haar ontsnapping. Echt gefascineerd was ik door haar zelfverzekerdheid. Uiteindelijk moest ik de poort sluiten, maar ze vroeg om nog een paar minuten. Ik stemde toe, voelend hoe mijn hart sneller klopte. Dit was het begin van iets dat mijn nacht zou veranderen.

Ik sloot de hoofdpoort, maar deed de lichten niet uit. Ola zat nog steeds op de rand van het zwembad, haar benen spetterden lui in het water. Echt opgewonden was ik – mijn hart bonsde als een hamer, en in mijn zwembroek werd het krap. We waren alleen, alleen het echo van onze stemmen kaatste tegen de tegels. Ik liep dichterbij en ging naast haar zitten.

– Weet je dat ik je niet hier na sluitingstijd hoor te laten blijven? – zei ik plagend.

– En toch doe je het. Omdat ik je beval? – knipoogde ze, strijkend met haar hand over haar dij.

Ik zweeg even, starend naar haar volle lippen. Ze was dapper, zelfverzekerd, niet zoals die verlegen meisjes in de gym. Ze vertelde over haar leven – scheiding een halfjaar geleden, verlangen naar nabijheid. Ik gaf toe dat eenzaamheid in deze baan zwaar is.

– Laat zien hoe je verdrinkers redt – plaagde ze plots, veinzend te verdrinken.

Ik greep haar bij de schouders en trok haar naar me toe. Onze lichamen raakten elkaar – haar natte borsten wreven tegen mijn borstkas. Voor het eerst voelde ik haar warmte door de stof. Ze lachte, maar duwde niet weg.

– Oefen je mond-op-mondbeademing?

– Dit is geen grapje – mompelde ik, maar ik kuste al haar nek.

Haar huid smaakte naar chloor en zout. Ola zuchtte, sloeg haar benen om me heen. We gleden het water in – warm, omhullend als een deken. Mijn handen gleden over haar rug, ritsten de rits van het badpak open. De stof gleed omlaag, onthullend perfecte borsten met roze tepels. Ik zoog eraan gulzig, en zij kreunde zacht.

– Kuba... ja, harder...

Ze zwom naakt om me heen, haar hand gleed naar mijn zwembroek. Ze trok mijn harde pik eruit, streelend eronder water. Ik was enorm, pulserend. Echt voor het eerst in mijn leven neukte ik in een zwembad – het was als een droom. Ik stak mijn vingers in haar kutje, nat niet alleen van water. Ze was strak, vochtig, klaar.

– Kom in me – fluisterde ze, me omhelzend in het water.

Ik tilde haar op, drukte haar tegen de wand van het zwembad. Ik gleed langzaam in haar, voelend hoe haar wanden me stevig knijpen. We neukten ritmisch, water klotste om ons heen. Haar nagels groeven in mijn rug, lippen beten in mijn oor.

– Je bent zo groot... neuk me sneller!

Ik versnelde, stotend hard in haar. Het orgasme kwam als een golf – ze schreeuwde, trillend in mijn armen. Ik kwam kort daarna, vulde haar met heet zaad. We kwamen boven, hijgend. Maar het was niet voorbij – Ola wilde meer.

We klommen uit het water, druipend. Ola naakt, met los haar, zag eruit als een godin. Ik leidde haar naar de redderskleedkamer – een kleine ruimte met banken, kluisjes en douches. Echt overdonderd was ik door haar eetlust; ik had niet verwacht dat deze elegante zwemster zo'n sletje zou zijn. Ik sloot de deur op slot.

– Nu zonder haast – mompelde ik, leggend haar op de bank.

Ze spreidde haar benen wijd, tentoonstellend haar geschoren kutje, nog bezweet van ons nummer in het water. Ik knielde, likte haar langzaam – ze smaakte zout, opwinding droop langs haar dijen. Haar heupen hieven op, handen in mijn haar.

– Met je tong... ja, zuig aan mijn clitoris!

Ik zoog hard, stekend met twee vingers. Ola kronkelde, kreunend luid. Toen stond ze op, duwde me op de bank en knielde. Haar lippen omsloten mijn pik – diep, zonder weerstand. Deepthroat – echt nooit gehad ik beter. Ze zoog, likte mijn ballen, kijkend in mijn ogen met een wellustige glimlach.

– Je smaakt goddelijk, redder.

Ik stond op, zette haar op handen en knieën. Ik stootte van achteren, hard in haar kont. Met mijn hand sloeg ik op haar billen – rode sporen op bleke huid. Ze was luid, smeekte om meer.

– Harder, Kuba! Neuk me als een teef!

Ik wisselde posities – staand onder de douche, water stroomde over ons; op de vloer, zij bovenop, rijdend me als een cowgirl. Haar borsten stuiterden, kutje kneep ritmisch. We kwamen samen voor de tweede keer – ik in haar mond, zij trillend van orgasme.

– Dit was de beste nacht – fluisterde ze, knuffelend tegen me aan.

We kleedden ons langzaam aan, ruilden nummers. Ik ging met haar via de zijdeur naar buiten, voelend voldoening. Voor het eerst op het werk vervulde ik mijn fantasieën, en ik wist dat dit niet onze laatste avontuur was. Ola werd mijn muze – ze kwam elke week terug, en het zwembad werd ons privé paradijs.