BlaBlaCar-ის საერთო მოგზაურობა: დარჩენილვა ორწყარი და დაძაბულობა ფრთხილობით აფეთქდა

მომუშავე დღის შემდეგ დაღლილი ვიყავი, როცა BlaBlaCar-ში დავსხდი კრაკოვიდან ვარშავამდე. მეყოფნა ოცდაათ წელი, უახლოესად დავამთავრე უნივერსიტეტი და ვეძებდი დაზოგვას დიდ ქალაქში ცხოვრებისთვის. მძღოლი, მაღალი შავგვრეი კუბა, გამოიყურებოდა დაახლოებით სამოცდაათი წლის – თავდაჯერებული, მსუბუქი ბეწვით და ღიმილი, რომელმაც მაშინვე მიიპყრო ჩემი ყურადღება. მანქანაში ჩვენ ხუთი ვიყავით: ორი ხანდაზმული ქალი, გიტარიანტი კაცი და ჩვენ. საუბრები მსუბუქი იყო, ძირითადად ამინდზე და ჩაკეტილებაზე.

ერთი საათის შემდეგ პირველ საყრდენამდე მივედით. ხანდაზმულები გასულან, გაუშვეს ხელი გაუთმანი. გიტარიანტი ასევე გამოხტა, მადლობა გადაუხადა კუბას მანქანისთვის. უცებ დარჩენილვა ორწყარი. მანქანა გაგრძელდა ღამეში, და მე შევნახე უცნაური შეშუპება. მართლა გაოცებული ვიყავი, როგორ სწრაფად შეიცვალა ატმოსფერო. ჩუმობა მძიმე იყო, მხოლოდ ტარების ხმა და რადიოდან ჩუმი მუსიკა არღვევდა.

– ახლა მთელი გზა ჩვენია – თქვა კუბამ, მიხედა უკანა ცარკვალაში. მისი ხმა ღრმა, თბილი იყო, თითქოს განსაკუთრებით მოდულირებული, რომ მიმზიდველად ჟღერდეს.

– დიახ, მართლა. ცოტა უცნაურია ამ გუნდის გარეშე – უპასუხე, ცდილობდი უხარბელად ჟღერდეს, მაგრამ გული მაძრკოდა.

დაიწყო კითხვები ჩემზე: რას სწავლობ, სად მუშაობ. მოვ kểე ჩემი მოსაწყენი სამუშაო ოფისში, მოგზაურობის ოცნებებზე. ის იყო პროგრამისტი, ფრილანსერი, BlaBlaCar-ს იყენებდა სიამოვნებისთვის და საწვავის დაზოგვისთვის. 웃ებდა ჩემს ხუმრობებზე, და მე მართლა პირველად დიდი ხნის შემდეგ ვიგრძენი თავი შენიშნულად. საუბარი გადავიდა უფრო პირად თემებზე. აღიარა, რომ უყვარს ასეთი სპონტანური შეხვედრები ადამიანებთან.

– შენ? გყავს ვინმე? – ჰკითხა საბოლოოდ, როცა მივლინდით მუქ ხაროებზე.

– არა, ახლახან გავყარი. მჭირდება თავგადასავლები – ჩამოუვარდნილად გავიცხარე.

მისი ხელი მართვაზე უფრო მჭიდროდ შეკუმშა. შევნახე, როგორ უყურებდა ჩემს ფეხებს მოკლე პაწაწინაში. პირველად ვიგრძენი ეს შეშუპება მუცელში, თითქოს ჰაერი ჩვენ შორის ელექტროენერგიით დაიტვირთა. გავჩერდით შეჩერდომაზე ბენზინგასამართ სადგურთან. გამოვედი ფეხების გასწვრივნებად, ის კი დაუმატა საწვავი. როცა დავბრუნდი, შემოგვთავაზა ყავა.

– მოგიყვან? – შემომჭიაკა.

გავჯექით ცხარზე, სვამდით ცხელ სითხეს. ღამე თბილი იყო, ვარსკვლავები ნათლად ანათებდა. მოუყვებოდა თავის მოგზაურობებზე, იმ გოგოზე, რომელთან ერთად მოგზაურობდა და დასრულდა პოულობით პარკინგზე. ვიღიმე, მაგრამ თავში კოტა იყო: რა თუ...?

მანქანაში დაძაბულობა იზრდებოდა. ფეხი ფეხზე ჩამომაწექია, და მისი მზერი იქ ოდნავ დიდხანს დარჩა. მართლა აღგიზიანებული ვიყავი, გრძნობდი სველი ადგილს ბარძაყებს შორის. საუბარი გადავიდა სექსზე – როგორც ხუმრობა.

– უყვარს რისკი? – ჰკითხა პროვოკაციულად.

– ზოგჯერ კი – ფიქრით ვუთხარი, თვალებში უყურებდი.

გზა ტყეებში მიჰყვებოდა, მანქანა თანაბრად მიიწოდებოდა. კუბამ ჩართო უფრო ნელი მუსიკა, რაღაც სენსუალური. ჩემი ხელი უნებლიედ შეხო მის მკერდს, როგორც შემთხვევით. უპასუხა, შეხო ჩემ კოჭს. ეს იყო გარდამტეხი მომენტი – დაძაბულობა შეუძლებელი გახდა. გული შეშუპებულად მაძრკოდა, სუნთქვა გაიჩქარა. მართლა არ მეგონა, რომ ჩვეულებრივი მოგზაურობა ასე ცხელ რამეში გადაიქცეოდა.

შეჩერდომის შემდეგ დავბრუნდით მანქანაში, მაგრამ აღარაფერი იყო იგივე. კუბა ნელა მართავდა, თითქოს განზრახ იწელებდა ჩვენს მოგზაურობას. მე უფრო ახლოს ვსხედი, მაგრამ ხელმისაწვდომზე, გრძნობდი მისი სურნელის სუნს – სანდლის ხე და მამაკაცურობის ნარევი. მართლა სველი ვიყავი, პაწაწინა მაჯუებს ჩერდა, და სუნთქვები გამყარებული იყო ბლუზკის ქვეშ.

– იცი, შენ ნამდვილად მიმზიდველი ხარ – ჩუმად თქვა, ხელი ჩემ ფეხზე დადო მკერდზე ოდნავ მაღლა.

– შენც ცუდი არ ხარ – უპირობრივად უპასუხე, ფეხი არ მივწიე.

მისი თითები უფრო მაღლა გადავიდა, ნაზად მალავდა ბარძაყს. გააჩერა მანქანა გზის გვერდზე, მუქ ტყეში, სადაც ვერავინ შეგვინახავდა. გამორთო ძროხელი, და ჩუმობა გვახტო როგორც საფარი.

– გინდა, რომ შევჩერდე? – ჰკითხა, ღრმად თვალებში უყურებდა.

– არა... პირიქით – ფიქრით ვუთხარი, მიზიდე თავისკენ.

ჩვენი ტუჩები შეხდა ნამდვილი კისერში. მისი ტუჩები რბილი იყო, მაგრამ კისერი შიმშილისაყვარი, ენა შევიდა ჩემ ტუჩებში, იკვლევდა ყოველ სანტიმეტრს. ხელები ჩემი ბლუზკის ქვეშ გადავიდა, შუა მუცელს, შემდეგ მკერდებს. მოვიხსენი საზღვარი, გამოვხატე სუნთქვები, რომლებიც მაშინვე აიღო პირებში. პირველად ვიგრძენი ასეთი სიამოვნების ტალღა – ხმამაღლა შევძიანი, ფრჩხილებით შევაწექი მის ზურგს.

– შენ ასე მგრძნობიარე ხარ... – ჩუმად თქვა, უფრო ძლიერად შძო.

მოვშალე მის შარვალი, ამოღე მყარი ჭინჭარი, რომელიც ჩემ ხელში ცეკვავდა. სქელი იყო, ძლიერი, იდეალური. ნელა უსწორდი, უყურებდი, როგორ მისი ბარძაყები მოციმციმე. კუბამ ხელი ჩემი ფეხებს შორის გადაიტანა, თითები შევიდა პანტალონის ქვეშ, მიბრძანა კლიტორზე.

– ძაღლი, რა სველი ხარ... – შეძღუპა.

– შენთვის – შევძიანე, გავშალე ბარძაყები.

მალავდა მაჯუებას, ორი თითი შეხო შიგნით, ვიბრაციულად ტრიალებდა. ვიმრუტავდი სავარძელზე, სავარძელი მაქსიმალურად შეხრილი. ეს იყო სიამოვნების ტორტურა, აგებდი დაძაბულობას, სანამ არ აფეთქდი ორგაზმში, მის სახელს ყვიროდი.

არ მივეცი დასვენება. შევიხარი, აიღე ჭინჭარი პირებში. შევძიანე მოთმინებით, ენით თავზე, ღრმად შევჭამე. კუბა ჩუმად ყვიროდა, თმას მჭეროდა.

– ღმერთო, შენ გენიალური ხარ...

ამოწევდა ბარძაყებს, მუშაობდა ჩემ პირებს. გემრიელად მარილიანი, მამაკაცური. მოგვიანებით მეშორა, არ უნდოდა დასრულება.

– გინდა შიგნით – გაძლევდი.

გადავიდა უკან, მაწია თავის შემდეგ. შევიხსენით ტანსაცმელი სწრაფად. დავსხდი მასზე ფეხებით, შევიტენი მის ჭინჭარზე ნელა. სავსე, გაჭიმული – ეს შეგრძნება ღვთაებრივი იყო. ვიმოძგავდი ბარძაყებით, ის ზევით უბიძგებდა, ძლიერად, ღრმად.

– უფრო მყარად... უფრო სწრაფად! – ყვირა.

ვაკეთებდით როგორც ცხოველები, მანქანა რიტმულად მოშენებული იყო. შეწოვა ჩვენი სხვაობის მოშენებული იყო, ყვირილი სივრცეს ავსებდა. შევცვალე პოზა, ჩვეულებრივ ჩემზე, და ის მაწევდა უკან, ზურგს ურტყამდა. მეორე ორგაზმი მოვიდა ტალღით, შევაწექი მას შიგნით.

– მივდივარ... – შევძიანა, შევავსო მაღელი სითბოთი.

შევცვივდით შეძღუპული, ერთმანეთს ვახუტდით. მართლა ეს იყო საუკეთესო, რაც მომხდარა ცხოვრებაში.

ჩვენი პირველი შეშუპების შემდეგ გავაგრძელეთ, მაგრამ დაძაბულობა არ დაეცა. კუბა ერთი ხელით მართავდა, მეორე ჩემი ფეხებს შორის, ნაზად აღიზიანებდა. მივედით ბოლო პარკინგამდე ვარშავის წინ – ცარიელს ამ საათზე.

– გავჩერდეთ აქ ცოტა – შემოგვთავაზა ხმამაღლა ხმით.

გამოვედით, ღამის ჰაერი გაციებდა გაცხელებულ სხვაობებს. შევხევი მანქანის ყუთს, პაწაწინა აწეული. კუბა დამიდგა უკან, შეყვანა ჭინჭარი უხეშად. მაკეთებდა ძლიერად, უკანიდან, ხელები მკერდებზე, კისერს ცხვირებდა.

– უყვარს გარეთ? – შეძღუპავდა.

– კი... რისკი მაღიზიანებს – შევძიანე, გამოვწიე დუნდულა.

ვარსკვლავები ზევით, ავტომაგისტრალაზე მანქანების ხმა შორს – ეს უმატებდა გემრიელობას. შეცვალა პოზა, ფეხი აიწია ბამპერზე. ღრმად შეყვანდა, G-ს წერტილს უტაებდა. მესამე ორგაზმი ყველაზე ძლიერი იყო, ფეხები მეციმციმე, ყვიროდი უკონტროლოდ.

– შენ უსაო ხარ... – ჩუმლავდა, აჩქარებდა.

გამოყვა, მე მისკენ შემობრუნა. მუხლზე ჩავედი ბალახზე, შევძიანე მოთმინებით. მთლიანად შევაწექი, ოდნავ გაწყვეტილი, მაგრამ არ შევჩერდი. ქვევით შეხედა, თვალები ანთებული იყო.

– შეჭამე...

აფეთქდა ჩემ პირებში, მაღელი მუხლდრეკილი ჩამოდიოდა. მოთმინებით შევჭამე, დარჩენილი გავლიქლე. წამოვედით, მარილაან კისერს ვაკეთებდით.

– ეს იყო ჩემი ცხოვრების საუკეთესო მოგზაურობა – თქვა, მაჯახუტდა.

– ჩემი ასევე. იქნებ კიდევ გავიმეოროთ? – ფიქრით ვუთხარი, ნომერს მივეცი.

ვარშავამდე მივედით დილის ადრე. გამოვედი ფეხებით როგორც ვატით, მაგრამ მიღიმებული. მართლა შეცვალა ჩემი ხედვა ცხოვრებაზე – სპონტანურობა, რისკი, ფრთხილობა. კუბამ ხელი გამოუშვა გაუთმანი, და მე ვიცოდი, რომ ეს არ არის ბოლო. ეს ღამე BlaBlaCar-ში გახდა ჩემი საყვარელი ისტორია მეგობრებთან მოყოლისთვის.