Wspólny pokój w hostelu na Erasmusie: Hiszpanka z łóżka obok nie mogła zasnąć

Byłam podekscytowana jak nigdy, kiedy wylądowałam w Madrycie na moim pierwszym Erasmuse. Miałam dwadzieścia lat, studiowałam filologię romańską i marzyłam o hiszpańskim słońcu, tapasach i nowych przygodach. Hostel, który zarezerwowałam, był tani i w centrum, idealny dla studentki z ograniczonym budżetem. Pokój mieszany, dwa łóżka piętrowe, wspólna łazienka – nic wielkiego, ale wystarczająco, by poczuć smak wolności.

Weszłam do pokoju z plecakiem na ramieniu, a tam już była ona. Hiszpanka z łóżka obok – wysoka, opalona, z długimi, falowanymi czarnymi włosami opadającymi na ramiona. Nazywała się Carmen, miała dwadzieścia jeden lat i studiowała architekturę na lokalnym uniwersytecie. Ubrana w cienką, białą koszulkę na ramiączkach i szorty, które podkreślały jej krągłe biodra, leżała na dolnym łóżku i scrollowała telefon.

– Hola! – uśmiechnęła się szeroko, wstając zwinnie. Jej oczy, ciemne i figlarne, przeszyły mnie na wylot. – Jesteś nową współlokatorką? Jestem Carmen.

– Cześć, Ola – odparłam, rumieniąc się lekko. Naprawdę byłam onieśmielona jej pewnością siebie. – Tak, przyjechałam dziś z Polski. Erasmus na semestr.

Pomogła mi rozpakować rzeczy, gadając bez przerwy po hiszpańsku wymieszanym z angielskim. Opowiadała o madryckich imprezach, najlepszych barach i tym, jak uwielbia pokazywać miasto dziewczynom z zagranicy. Była taka otwarta, ciepła, że szybko poczułam się jak u siebie. Jej śmiech brzmiał jak muzyka flamenco, a zapach jej perfum – słodki, cytrusowy – wypełnił pokój.

Wieczorem poszłyśmy na tapas. Carmen znała wszystkie uliczki, ciągnęła mnie za rękę przez tłumy. Piłyśmy sangrię, tańczyłyśmy przy muzyce ulicznej. Pierwszy raz poczułam tę iskrę – jej dłoń na moim ramieniu, bliskość ciała w upale nocy. Była biseksualna, wspomniała mimochodem o byłej dziewczynie, ale ja? Ja zawsze byłam hetero, chłopaki z Polski to mój świat. Ale tej nocy, wracając do hostelu, coś się zmieniło.

W pokoju było duszno, wentylator ledwo dawał radę. Carmen zdjęła koszulkę, zostając w staniku i szortach. Jej skóra lśniła od potu, pełne piersi falowały lekko przy każdym ruchu.

– Gorąco, co? – mrugnęła. – Zdejmij coś, Ola, nie krępuj się.

– Tak, faktycznie – szepnęłam, ściągając bluzkę. Leżałam na górnym łóżku w samym bieliźnie, serce biło mi szybciej niż powinno. Słyszałam jej oddech poniżej, czułam napięcie w powietrzu. Tej nocy jeszcze nie wiedziałam, że nie zaśnie. Ale już wtedy, naprawdę byłam podekscytowana nie tylko Madrytem.

Godzina druga w nocy. Przekręcałam się na wąskim łóżku piętrowym, próbując zasnąć w tym madryckim upale. Hostel cichł powoli, ale ja nie mogłam zmrużyć oka – sangria szumiała w głowie, myśli o Carmen nie dawały spokoju. Naprawdę byłam zaskoczona sobą, bo nigdy wcześniej nie patrzyłam na dziewczynę w ten sposób. Aż tu nagle usłyszałam szelest poniżej.

– Ola? Jesteś obudzona? – szepnęła Carmen, jej głos niski, zmysłowy w ciemności.

– Tak... Nie mogę spać. A ty? – odparłam cicho, wychylając się przez barierkę.

– Też nie. Myślę o tobie. O tym, jak jesteś słodka i nieśmiała. Chodź na dół, połóż się ze mną. Jest tu materac na podłodze, chłodniej.

Zeszłam po drabince, serce waliło mi jak młot. Pokój oświetlał tylko blask ulicznej latarni przez żaluzje. Carmen leżała na materacu, naga od pasa w górę, sutki twarde od chłodu nocy. Jej skóra pachniała solą i pożądaniem.

– Opowiedz mi o sobie – mruknęła, przyciągając mnie bliżej. – Masz chłopaka? Kochankę?

– Nie... Byłam z facetami, ale to nudne. A ty? – zapytałam, kładąc się obok. Nasze uda musnęły się przypadkiem, pierwszy raz poczułam dreszcz.

– Lubię dziewczyny. Ich miękkość, smak. – Jej palce prześlizgnęły się po moim ramieniu. – Jesteś piękna, Ola. Polskie dziewczyny mają taki świeży wdzięk.

Rozmawiałyśmy godzinami. Wyznawała, jak tęskni za wolnością po rozstaniu z ex, jak Erasmus to jej ucieczka. Ja dzieliłam się marzeniami o Hiszpanii, o tym, że zawsze byłam grzeczną dziewczynką z małego miasta. Napięcie rosło – jej oddech przyspieszał, ręka wędrowała coraz wyżej. Naprawdę byłam mokra, choć wstydziłam się to przyznać.

– Dotknij mnie – szepnęła w końcu. – Proszę.

– Carmen... Nigdy z dziewczyną... – zawahałam się, ale jej oczy błagały.

– Ja cię poprowadzę. Powiedz, jeśli nie chcesz.

Moja dłoń powędrowała na jej pierś, ciężką i ciepłą. Pocałunek był jak eksplozja – jej usta miękkie, język figlarny. Ssaliśmy się namiętnie, ciała splatały. Byłam w transie, jej ręce w moich majtkach, palce badające wilgoć. Pierwszy orgazm z jej ust nadchodził falami, gdy lizała moje sutki.

Świt dopiero świtał, ale my nie spałyśmy. Po tym pierwszym pocałunku wszystko potoczyło się lawinowo. Carmen była doświadczona, dominująca delikatnie, ale stanowczo. Naprawdę byłam gotowa na wszystko – jej pewność siebie rozbroiła moje zahamowania.

– Rozłóż nogi, kochanie – poleciła, klękając między moimi udami. Jej oddech na mojej cipce sprawił, że zadrżałam z rozkoszy. – Jesteś taka mokra dla mnie.

– Carmen... Proszę, liż mnie – błagałam, chwytając jej włosy.

Jej język był mistrzowski – wirował wokół łechtaczki, wsuwał się głęboko, ssąc soki. Pierwszy raz poczułam taki ogień, lepszy niż z jakimkolwiek facetem. Krzyczałam cicho, gryząc poduszkę, by nie obudzić reszty hostelu. Orgazm nadszedł jak tsunami, fale rozkoszy rozlewały się po ciele.

– Teraz ty – jęknęła, kładąc się na plecach. Jej cipka była gładka, różowa, ociekająca. Nauczyła mnie, jak lizać – powoli, okrężnymi ruchami. Smakowała słono-słodko, uzależniająco. Jej biodra falowały, pchała się na moją twarz.

– Tak, Ola! Głębiej! – wołała po hiszpańsku, mieszając przekleństwa z pieszczotami.

Przeszłyśmy do nożyc – nasze cipki ocierały się o siebie, śliskie, gorące. Pot spływał po plecach, pokój wypełnił się naszymi jękami. Carmen włożyła palce we mnie, dwa, potem trzy, masując punkt G. Eksplodowałam po raz drugi, mokra pościel świadkiem mojej kapitulacji.

– Kocham cię taką – szepnęła, tuląc mnie. – Zostań moją na ten semestr.

– Tak... Będę – obiecałam, całując jej szyję.

Nad ranem zasnęłyśmy splecione, wyczerpane. Obudziłyśmy się do nowych dni pełnych dyskretnych spojrzeń, szybkich pieszczot w łazience. Ta noc w hostelu zmieniła mnie na zawsze – z nieśmiałej Polki w kobietę odkrywającą lesbijskie rozkosze. Erasmus stał się czymś więcej niż studiami.